من بدون تو کیَم ؟
من بدون تو چگونه زنده ام ؟
من بدون تو ، شبیه آهویی
بدون پا !
در میان جنگلی بزرگ...
یا شبیه یک مجسمه که توی پارک
بچه ها به آن
سنگ می زنند
یا به دوش آن سوار می شوند و
داد می زنند...
من بدون تو شبیه یک مترسکم
میان مزرعه
من بدون تو ؟!
- چه قدر ترسناک می شوم ! –
* * *
تو ، بی نهایتی
من ، صفر ِ صفر
پوچ و هیچ
تو بدون من چه قدر راحتی !
من ، ولی
کنار نام تو
هست می شوم
به ذکر نام تو
مست می شوم
نام تو
ذکر ناب
ساده و صمیمی و قشنگ
مثل آب
آب ، نام کوچک تو است...
آب ها ، سال هاست
با تلفظ ِ ، نام تو
گریه می کنند و خیس می شوند...
* * *
من بگویمت که کیستی ؟
چیستی ؟
کشتی حروف ِ من برای وصف تو
به گِل نشسته است...
تو معلمی
دفتر و کتاب من پر از
مشق ِ نام توست
پر از
حرف های ناب توست
سال هاست
بر در کلاس ایستاده ام
- چشم بر در حیاط مدرسه -
تو را
انتظار می کشم !
* * *
من پُر از توام
تو همیشه با منی
طبق حرف های شعر من
هستی ِ تمام هست ها تویی
این همه ، تویی و من هنوز هم
تو را
ندیده ام !
